معرفی آموزش

مطرح کردن خلاقیت در برنامه درسی ، در چهار مرحله ساده برای تمام سطوح نوازندگی  ...

 آیا همه دانش آموزان شما رقص مجار برامس در سل مینور ( G minor ) را اجرا می کنند ؟ اگر اینچنین است، در اینجا یک راه سریع برای بدست آوردن خلاقیت در اجرای بعدی شما وجود دارد که با اضافه کردن مقداری تک نوازی در قطعه سل ماژور ایجاد می شود . این قطعه ، خودش را به یک خلاقیت خوب هدایت میکند بخاطر اینکه شما می توانید یک تک نوازی زیبا  در گام سل ماژور را داشته باشید، چیزی که بیشتر نوازندگان سازهای زهی از پس آن بر می آیند . 

در زیر گلچینی از قطعه اصلی را که برای چهار ساز زهی تنظیم شده است را می بینید .

برای بهتر دیدن نت آن را کپی کنید و بعد ببینید .

این قطعه را همانطوری که نوشته شده است با دانش آموزان اجرا کنید .سپس باحفظ ریتم  ، خلاقیت را به آن وارد کنید . سپس دانش- آموزان این بخش را اجرا کرده و آن را به انتها می رسانند .

از کجا شروع کنیم

 شما به دانش آموزانتان چگونه خلاقیت را آموزش می دهید ؟ در اینجا چهار مرحله برای موفقیت وجود دارد (نکته : قطعه اصلی 4/2 است و در هر خط سه میزان داریم که ما از همین میزانها برای خلاقیت استفاده می کنیم . این مقداری عجیب به نظر می رسد چون خهای چهار میرانی ار خطهای سه مبزانی بسیار رایج تر هستند . )

 1.    درخواست و پاسخ :

 بدون همنوازی و تنها با استفاده از نتهای گام سل ماژور یک جمله سه میزانی آسان را بنوازید . دانش آموز را  وادار کنید تا همان قطعه را دوباره بنوازد . شما می توانید میزانهایی از ملودی را انتخاب کنید یا می توانید ملودی خود را  با ایجاد تعغیرات سطحی بنوازید . نمونه از این تمیرین در مثال 2 آمده است .

 برای بهتر دیدن نت آن را کپی کنید و بعد ببینید .

این تمرین به دانش آموزان کمک می کند که به نواختن در گام سل ماژور عادت کنند  .

این خیلی مهم می باشد که بین دو تمرین زمان را از دست ندهیم . از آماده بودن دانش آموزتان مطمئن باشید و اینکه  دقیقاً به ابتدای میزان چهارم می رسند و همچنین شما بموقع  به میزان هفتم برسید .  ممکن است برای عادت کردن به این حالت زمان کوتاهی گرفته شود  ولی برای یک اجرای خوب این تمرین ضروری  می باشد .

2.    سوال و جواب :

 تک تک دانش آموزان را به اجرای جمله سه میزانی وادار نما ئید و شما با نواختن قطعه سه میزانی به پرسش آنها پاسخ دهید . سپس دوباره بدون اتلاف وقت تنها نتهای میزان سل ماژور را بنوازید . چنانچه دانش آموزان نتها را فالش نواختند شماجمله پاسخ را در سل ماژور بنوازید .

اینجا چند نمونه از پاسخها موجود می باشد و اما بهتر است سعی شود تا از چند پرسش دانش آموزان در پاسخ به منظور ایجاد پیوستگی موسیقیایی از یک قطعه به قطعه دیگر استفاده شود . مثال 3 را ببینید .

 برای بهتر دیدن نت آن را کپی کنید و بعد ببینید .

راهی مناسب برای تبدیل این ملودی به پاسخ بهتر، این است که در نت سل ختم شود . برای ساختن یک جمله پایانی شفاف آن را با یک سکوت به پایان برسانید .

بعد از چندین بار تکرار این اجرا شما به پرسش سه میزانی هر دانش آموز پاسخ دهید و آنها را به اجرای پاسخ سه میزانی وادار نمائید .همان پرسش را برای هر دانش آموز بنوازید و چند بار این کار را تکرار نمائید تا آنها فرصت یابند تا در مورد یک پاسخ مناسب فکر کنند . پیوستگی در زمان و گام را حفظ کنید .

3.    صدا نواختی موسیقیایی :

 حالا که همگی تعلیق در گام و زمان جمله را در یافته اند وقت آن است که پرسش و پاسخ انجام شود .یکی از دانش آموزان یک جمله سه میزانی را می نوازد . سپس دانش آموز بعدی جمله ایی را می نوازد که با همان جمله قبلی مرتبط است (که این جمله خود نیز سه میزانی است ) . دانش آموزان بعدی به قطعه نواخته شده توسط دانش آموز قبلی اضافه می شوند و این کار ادامه می یابد . بهتر است که دانش آموزان را ترقیب نمائید که پس از گوش کردن به  قطعه نواخته شده قبلی، پاسخ دهند تا اینکه در مورد انچه که بعداً نواخته خواهد شد برنامه ریزی پیشتر کنند . با این کار این قطعه درست مثل یک پرسش و پاسخ موسیفیایی به  جای یک سری جملات      نا مربوط به نظر خواهد آمد . در اینجا چندین نمونه وجود دارد که پیوستگی مناسبی را نشان می دهد . مثال 4 را ببینید .

 برای بهتر دیدن نت آن را کپی کنید و بعد ببینید .

هر دانش آموز را تشویق کنید تا با سطح مهارت خود به این قطعه پاسخ دهد . چنانچه یک نوازنده با استعداد قطعه هنری را بنوازد و دانش آموز بعدی تازه کار باشد می تواند با یک نت بلند قطعه را به پایان برساند .اگر یک نوازنده تنها سیم می را بنوازد نوازنده بعدی  می تواند سل دست باز را بنوازد . این مرحله ایی است که شخصیت موسیقیایی شخصی فرد شکوفا شده و ذهن او با این سبک هماهنگ خواهد شد . من شخصاً اغلب در حین نواخته شدن این قطعه  غم و شادی را احساس کرده ام .

4.    ایجاد ریتم :

 اکنون زمان اجرا است . گروه را به اجرای ریتم وادار نمائید که در تمام بخشهای تمرین 1 بغیر از بخش نخستین ویولون ،به عنوان مثال ملودی آن  وجود دارد . اگر گروه شما دارای نوازندگان باس می باشد از آنها بخواهید بخش ویولون سل را  بنوازند .

به هر دانش آموز یکسری جملات سه میزانی ثابت بدهید که به تنهایی بنوازند . چنانچه تک نوازی نمی کنند از آنها بخواهید با هم بنوازند . تک نوازان می توانند قبل و بعد از تک نوازی به ریکاوری و آماده سازی بپردازند . تنها چیزی که برای تمرین باقی     می ماند تبدیل ملودی به خلاقیت و بلعکس است .

اهداف :

 راه نجات بجش موفقیت در بخش خلاقیت برای هر نوازنده اجرای یک قطعه موسیقیایی بی نظیر است . برخی اوقات این قطعه ممکن است فالش نواخته شود . برخی اوقات ممکن است تکنیکهایی را داشته باشد که به تمرین بیشتری نیاز داشته باشد . حتی ممکن است این قطعه در مواقعی خارج از ریتم و گام نواخته شود . اما اگر این قطعه قادر باشد  یک قطه بی نظیر را تعریف کند زمانی است که موفقیت حاصل شده است و تمرکز کار در تمرینات بایستی به ساختن قطعات موسیقیایی جالب و نشان دادن شخصیت موسیقیایی بدون توجه به سطح مهارت فنی معطوف شود . این وافعاً جالب است که می بینید  نوازندگان احساس شخصی خود را با قطعه بیان می کنند .برخی دارای شادی خاصی هستند و برخی دیگر نیز بیانگر غم است . نوازندگان آماتور بسیار مشعوفند که قادرند تنها با اجرای یک نت به اجرای بهتر قطعه کمک کنند .

این راهی عالی برای قدرتمند ساختن نوازندگان با استفاده ار ترغیب آنها به خلق قطعات موسیقیایی و دادن این اجازه به آنها برای بیان عقاید خود است . من شخصاً دانش آموزانی را دیدم که بعد از پی بردن به این موضوع که می توانند این کار را انجام دهند خوشحال شدند .

منبع :

stringsmagazine.com

ویبراسیون یک تکنیک ویژه اکتسابی می باشد که در زمان رشد نوارنده بدست می آید . با این تکنیک نوارندگان در نهایت قادرخواهند بود خود را با انواع مختلفی از حالت و احساس بیان کنند . خیلی از هنرجویان آن لحظه فرا گیری این تکنیک را  با مباهات به خاطر می آورند  .  این یک محک در پیشرفت هر هنرجو با آرزوهای بزرگ می باشد . با این حال اساساً آموزش ویبراسیون دارای مشکل  می باشد . این مورد اغلب به صورت یاد نگرفته تا زمانی که نوازنده فکر کند که برای این موضوع آماده است باقی می ماند . بعضی از مدرسین معتقدند که آموزش این موضوع کاملاً شخصی می باشد .  با گذشت زمان آموزش ساز زهی پیشرفت پیدا کرد یا به نوعی تغییر پیدا کرد . ما در حال حاضر روشهای مختلفی برای آموزش ویبراسیون در تمامی سطوح برای هنرجویان داریم .

برای شروع درست آموزش ویبراسیون هنرجویان باید دو اصل اساسی در نوازندگی ویولون را به خوبی درک کنند که عبارتند از تعادل و حرکت طبیعی و آزاد بدن . به آن صورتی که می توان تصور کرد ، اگر ساختار بدن خارج از تعادل ویا حرکات بدن آزادانه نباشد  ما مانعی برای پیشرفت ویبراسیون به حالت طبیعی را ایجاد کرده ایم .

این موضوع را در نظر داشته باشید که استفاده از ویبراسیون یک انتخاب همیشگی نمی باشد . بعضی از اجراها و در واقع بعضی از رهبران ارکستر تمایل به حالت بدون ویبره را دارند پس نوازندگی بدون ویبره را ادامه بده و از موفقیت خودت راضی باش . اما این را به خاطر داشته باش که استفاده از این تکنیک برای موزیک مناسب می باشد و برای رهبر شما پذیرفته شده است .

کنترل تعادل

بدون در نظر گرفتن سطح هنرجو ، هنرجو باید همیشه حالت بدن و آزادی حرکت را قبل از نواختن چک کند . این کنترل برای پیشرفت در هر سطحی از ویبراسیون مفید می باشد . من در اینجا نکاتی برای آمادگی درویبراسیون به موارد زیر که برگرفته ازکتاب متد ویبراسیون از Gerald  F.Fischbach  و Robert  S.Frost    می باشد را اضافه کرده ام  .  قبل از شروع ، از درست بودن تمام قمستهای بدن اطمینان حاصل کنید .

اول بدن خود را از انجام حرکتهای طبیعی کنترل کنید و سپس ویولون یا ویولای خود را در حالت مناسب به دست بگیرید آنگاه مراحل بعدی را انجام دهید . آیا با اضافه کردن ساز به بدنتان تغییر ویا اثری از آن در حالت شما رخ داده است ؟  تمام اتصال بدنتان با ساز را چک کنید که حالت طبیعی داشته  و آمادگی کامل برای هر نوع جابجایی را داشته باشد و دستان شما در هیچ حالتی قفل و ثابت نشده باشد .

                I.   وضعیت پا :

محل قرار گیری پا به اندازه ایجاد یک فونداسیون خوب برای یک بنا دارای اهمیت می باشد . پاهای شما باید به حالتی قرار بگیرند که پشتیبانی از ساختار را ایجاد کند و همچنین به بدن اجازه حرکت آزادانه را بدهد . به عنوان یک راهنمایی عمومی پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید به حالتی که پنجه های پا کمی به بیرون باشند .

               II.   وضعیت ساق پا :

تمام قسمتهای ساق پا را چک کنید مخصوصاً زانوها که به راحتی حرکت کنند . آیا شما به راحتی می توانید به  بالا و پائین حرکت کنید ؟ با ملایمت می توانید به بغل حرکت کنید ؟ پاهای شما باید حالت انحناء بسیار خفیفی را داشته باشد و همچنین از این مورد که زانوهای شما در این حالت قفل نشده باشند اطمینان حاصل کنید و آن را مرتباً چک کنید .

        III.         وضعیت بدن :

در زمانی که پا و ساق پای شما در حالت آماده می باشد ، بدن شما به راحتی می تواند حرکت کند . آیا شما می توانید وزن بدن خود را به جلو و عقب حرکت دهید ؟ یا آن را بچرخانید ؟ یا به چپ و راست حرکت دهید ؟

        IV. وضعیت بازو و دست :

این وضعیت را که بازو و دست شما به حالت طبیعی تراز می باشد و هیچ گونه شکستگی و انحناء در زمان اتصال انگشتان به ویولون ( Violin Neck ) وجود نداشته باشد را چک کنید .

            V. چهار انگشت و انگشت شست :

انگشت شست خود را به حالتی قرار دهید که در حالت آرادی قرار بگیرد و بتواند به طور آزادانه به کنار دسته ویولولن متصل باشد . لطفاً هیچگونه فشاری وارد نکنید .

هر فردی یک سایز و شکل انگشت دارد بنابراین نمی توان  یک مکان دقیق را برای انگشت شست تعریف کنیم چنانچه این به استجوان بندی فرد بستگی دارد . این موضوع را که مکان انگشت شست برای افراد در حال رشد متناوباً در حال تغییر می باشد بنابراین  نیار به توجه مکرر دارد . همچین چیزی برای انگشت شست نیز وجود دارد . هر انگشت باید بتواند به حالت آزاد بالا و پائین رود .  تماس انگشت با سیم باید بیشتر بسوی قسمت کناری انگشت شست باشد . گوشه انگشت باید به انگشت شت نزدیکتر باشد.  – در مقایسه با حالتی که انگشت از وسط بر روی سیم می نشیند –

اجرا کردن

حالا  که همه اصول اولیه رعایت شده اند زمان آن است که در مسیر سفر ویبراسیون قرار بگیریم .  بعد ازسالها تدریس ویولون در تمامی سطوح ، تمرینهایی که در  کتاب Viva Vibrato    می باشد را توصیه می کنم. هر کدام از تمرینها هدف خاصی در پیشرفت متوالی را دارا می باشند . هر نوازنده ایی می تواند تعدادی ویا همه این تمرینها را به حالت ترکیبی استفاده کند . اجازه دهید که ویبراسیون به حالت طبیعی رشد پیدا کند، زمانی که همه چیز در حالت تعادل باشد ویبره اتفاق می افتد ! هر نفر باید مدت زمان خاصی ،در هر مرحله ، برای پیشرفت این تکنیک صرف کند .هیچ وقت برای پیشرفت در این تکنیک عجله نکنید .

ویولون را با دست چپ خود کنترل کنید ، سعی کنید دست راست خود را از پوزیسیون 1 تا پوزیسیون بالا تر( یازدهم) حرکت دهید بطوریکه انگشت شما بر روی سیم و گریف سر بخورد . باید این احساس را داشته باشید که بازوی شما نسبت به کتف آزادی کاملی دارد  وبدون هیچ گونه استرسی بازو حرکت میکند . این را به خاطر داشته باشید که وجود هرگونه استرس در بازو و دیگر اندام شما به انگشتان نیز منتقل می شود.این یک حرکت عمومی بسیار مهم است که می توانیم ماهیچه های بزرگتر را بر روی ماهیچه کوچکتر چک کنیم و در مراحل بعدی این حرکت بزرگ به یک حرکت کوچکتر تبدیل می شود که تصحیح کرده آن به نام ویبره شناخته می شود . ویبره یک جابجایی با سرعت بالا و محل معین شده از این جابجایی بزرگ می باشد . بعصی چیزها ارزش تعمق دارند بویژه اگر هر دو مفهوم را به حالت اجرایی تصور کنیم . بخاطر داشته باشید این دو شامل آزادی بازو و انعطاف پذیری انگشت می باشد .

حالا که بدن دارای تعادل  و آزادی حرکت می باشد دست خود را به آرامی بالا بیاورید ، کف دستتان همان حالت نرم را داشته باشد ، انگشت شست خود را در کنار گریف قرار دهید ، دست خود را به آرامی عقب و جلو کنید و احساس کنید که نقاط اتصالی دست شما به گریف دارای راحتی و آزادی کامل می باشد . همچنین ته انگشت اول شما باید به کنار گریف چسبیده باشد و با عقب وجلو رفتن دست شما باید به نرمی به گریف متصل باشد . شما به زودی به حالت تعادل در بازو دست و انگشتتان می رسید . قالب زمانی بین چند هفته تا چند ماه در حال تغییر می باشد اما هر کسی به هدف خود می رسد .

راه توسعه ویبره از زمان آماتوری شروع  تا زمان حرفه ایی کامل ، ار همان لحظه اتحاد با ساز آغاز می شود . از زمانی که در مسیر رشد ویبره به حالت طبیعی قرار میگیرید لذت کامل را ببرید . اصلاً نگران این نباشید که چه موقع به این تکنیک می رسید بخاطر اینکه این پیشرفت یک مسابقه نمی باشد .

با یک مقدار صبوری ، شما در راهی قرار می گیرید که هر رنگی از صدا را  در قلبتان آرزو داشتید بیان کنید .

تمرین ...

1-  این تمرین در یک اکتاو سعی بر این دارد که شروع سریعی را برای ویبره به شما بدهد و همچنین سرعت کند شما را افزایش دهد . در حالت A   در موقع سکوت انگشت خود را بردارید ( میزان اول و دوم در حالت A به یک فرم اجرا می شوند ) .فرمهای B  تا D را با سرعت گفته شده اجرا کنید.

2-   این تمرین را ابتدا بدون ویبره انجام دهید . در مرحله بعد شدت ویبره را افزایش دهید و در مرحله بعدی شدت ویبره را کاهش دهید . در این تمرین آرشه های چپ و راست را با هم عوض کنید.

 3 -در اکتاوهای مشخص سرعت و عرض ویبره را اداره کنید . در هر حالت آرشه چپ و راست را تجربه کنید .

 Windsor  به پابان نزدیک شد .

اولین جشنواره بین المللی  مسابقه ساز زهی Windsor هشت کاندید برای رقابت در مرحله نیمه نهایی در 17 تا 25 سپتامبر در Windsor , England  برای هزاران انگلیسی و آرشه های حساس را انتخاب کرد . این برنامه به نوازنده اخیر ویولون منوهین Yehudi Menuhin    ، رئیس هنرمندان در این فستیوال اختصاص یافته است . کلیه نوازندگان جهت اعلام برنامه تکنوازی ( recital)  بمدت 45 دقیقه  درمرحله نیمه نهایی فراخوانده شدند . چهار نفر باید برنامه  25 دقیقه ایی خود را برای اجرا در مرحله نهایی در کلیسای شهر اعلام کنند . برای نفر اول 1500 £ و اجرا در La Mortella  در Ischia, Italy و جشنواره سال بعد Windsor .

 500 £ برای نفر دوم و به عنوان یک جایزه ویژه ، یک آرشه از اسقف اعظم . انتخاب شوندگان از 60 متقاضی بین سنین 16 تا 26 عبارتند از : ویولونیست Soojin Ham , Joo Yeon Sir , David McCarroll , Nathalie shaw  ویولا  Adam Newman  ویولون سل Tim Lowe ,   Brian O’kane & Svetlana Mochalove  .

منبع : stringsmagazine

آزار دوبل نوازی

یک روش ساده تا تسلط

مدیریت مرحله فریبنده دوبل نوازی

 دوبل نوازی در حالتی که بدرستی اجرا شود می تواند باعث پرقدرت شدن صدا شود، اما اغلب در کار خسته کننده هستند . اجرا کردن نتها بدون فالشی یک کار رام کننده است وتغییر از یک نت به نت دیگر بصورت شفاف به نظر غیر ممکن می رسد اما دست یافتنی است . بجای بهانه آوردن که انگشت من کوتاه است ، باید بدانیم که نیازی به انگشت بلند و کشیده نمی باشد شما فقط به یک تکنیک خوب نیازمند هستید. در اینجا چند نکته وجود

 دارد که موفقیت شما را در دوبل نوازی ممکن می سازد .

آماده سازی

اول از همه و بیشتر از همه باید راحت راحت راحت باشید . هر گونه فشار و استرس باعث خستکی دست چپ شده و ادامه آن انقباض ماهیچه هارا دربر دارد . هیچ وقت برای قوی

نواختن به انگشتان فشار و استرس وارد نکنید . فشار و قوی نواختن دو احساس کاملاً متفاوت است . در تمرین پیوسته به خود استراحت بدهید . این خیلی ساده می باشد ، زمانی که شما شروع به دوبل نوازی می کنید دست شما خسته می شود .اگر دست شما خسته شد نواختن را متوقف کنید یا یک کار دیگر انجام دهید وبعد از آن شروع به دوبل نوازی کنید . در شروع تمرین مستمر و کوتاه خیلی از تمرین طولانی مدت که باعث خستگی و گرفتگی دست مشود

 مفید تراست . چنانچه شما مقاومت و تحمل خود را بالا ببرید می تواند برای دوره های طولانی تر تمرین کنید . همچنین مطمئن شوید که بازوی چپ شما به اندازه کافی (نه خیلی زیاد ) از بدنتان فاصله گرفته باشد این باعث می شود تا انگشتان شما به راحتی به گریف برسند .

کنترل آرشه 

برای نواختن دو سیم در یک زمان شما نیازی به فشار آوردن اضافی بر روی آرشه ندارید .

برای شروع، اول از قرار گرفتن آرشه بر روی دو سیمی که می خواهید بنوازید اطمینان حاصل کنید . سپس با آوردن فشار خیلی کم به نواختن دو سیم با هم اقدام کنید. در ابتدا نواختن با سیم آزاد را تمرین کنید تا به یک شفافیت صدا برسید . در دوبل نوازی باید از تمام آرشه استفاده کنید . آرشه خود را بدون هیچ گونه استرس و فشاری بگیرید و شروع به نواختن کنید . در هنگام نواختن سعی کنید که در تمام طول آرشه صدای یکسان از ساز

 شما شنیده شود .

 تکنیک تمرین

برای شروع تمرین از گام ر ماژور ( ( D major شروع کنید ،اما سیم  ر و لا را باهم بنوازید( مثال 1).

     رمز این تمرین این است که انگشتان در روی سیم  ر قرار می گیرند و در حالی که سیم لا در حال نواختن است . مشکل ترین قسمت این تمرین  نواختن نت لا بر روی سیم ر و  نت لا به  صورت دست آزاد می باشد که باید صدایی کاملاً یکسان به گوش برسد . این یک تمرین بسیار امیدوار کننده است بخاطر اینکه بسیار ساده و نیز می توان صدا دهی ساز را تنظیم کرد . این تمرین را در سل ماژ( G major ) و لا ماژور ( A major  ) نیز تمرین کنید .این تمرین بخاطر

  اینکه یک سیم آزاد دارد و می توان صدای سیم دیگرکه انگشت گذاری دارد را چک کنیم بسیار مفید  می باشد .

مرحله نهایی

الان به قسمت جذاب تمرین می رسیم اجرای یک دوبل نوازی از یک اثر واقعی . برای نتیجه گیری  بهتر، اول قسمت پائین را می نوازیم و نسبت به قسمت بالایی بی تفاوت می شویم . همان آرشه کشیو انگشت گذاری که در نت اصلی است انجام دهید . نواختن را  با سرعت کم آغاز کنید و کاملاً  دقت کنید که نتها فالش نباشند . تا زمانی که یک نت به صدای اصلی خود نرسیده به نت بعدی نروید .

 وقتی به این نتیجه رسیدید که نتها پائینی درست اجرا می شود حالا زمان اجرای نتهای بالایی با همان شرایط قبلی می رسد . درمرحله بعد نتهای پائین را دوباره اجرا می کنیم با این تفاوت که انگشت گذاری نتهای بالایی را انجام میدهیم ( بدون نواختن نتهای بالا با آرشه  )  .  در مرحله بعد نتهای بالا را اجرا

 می کنیم  و انگشت گذاری نتهایی  پائین را اجرا می کنیم  ( بدون نواختن نتهای پائین با آرشه ) . حالا

 نوبت به اجرای دو سیم با یکدیگر به صورت کامل می رسد . با راحتی و با سرعت پائین این تمرین را

 انجام دهید و در زمانی که خسته شدید به خودتان استراحت دهید و مدتی بعد به تمرین بپردازید . یک

مرحله جلوتر برای سه گانه و چهارگانه نوازی ، در اینجا قسمتی از مومان باخ شماره 2 در ر ماژور   sarabanda   را قرار داده ایم ( مثال 2 ) .

ما دوبل نوازیها را از هم جدا کرده ایم ( جایی که سیم آزاد بوده این کار را انجام نداده ایم ) . هرخط را به صورت مجزا تمرین کنید ومطمئن شوید که نتها هیچ گونه فالشی ندارد و به راحتی اجرا می شوند .

 سپس خط اول با انگشت گذاری خط دوم انجام دهید و بعد از تسلط بر آن دو خط را با هم بنوازید .

 در مرحله بعد دو خط اول با انگشت گذاری خط سوم را انجام دهید و در پایان سه خط را با هم بنوازید .

 به فالش نبودن نتها توجه زیادی داشته باشید .

در زمانی که شما یک دوبل نوازی را مکرراً تمرین می کنید به مرور زمان برای شما بسیار ساده خواهد شد و متناوباً تکنیک شما هم بالاتر خواهد رفت و این قطعه در حافظه شما ثبت خواهد شد .

منبع

www.stringsmagazine.com

سرمایه گذاری برای صدا

              حتی بیشتر ویولن های ضعیف وآماتور، می توانند با یک

              سری تنظیمات ماهرانه به ویولن های خوش صدا تبدیل شوند

     خیلی از نوازندگان ابتدایی  و حتی نیمه حرفه ایی و حرفه ایی  ویولن اطلاعات کاملی از استانداردها و شرایط  صدا دهی خوب برای این ساز را ندارند . در بیشتر مواقع نوازنده احساس می کند که هرچه هزینه خرید یک ساز بالا تر باشد کیفیت  صدا دهی ساز نیر به همان نسبت بالا و خوب می باشد ولی درواقع به این صورت نیست .  این اطلاعات هر چند ابتدایی ولی موثر می تواند  نوازنده ویولن را  درانتخاب ساز خوب  و استاندارد کمک کند وحتی بتواند با یک هزینه متوسط  یک سازخوب  را انتخاب کند .

هر روز افرادی به مغازه های تعمیر ساز سر می زنند ، آنها معمولا از طرف معلمشان فرستاده شده اند و در خواست همه آنها تنظیم کردن شازشان برای صدا دهی خوب است . بیشترمواقع مشکل ساز تنظیم ضعیف و خیلی بد است .تنظیم بد گوشی ، تراش بد خرک و پل(sound post ) و زاویه کم یا زیاد دسته یا گردن ساز( neck angle ) و در نهایت دستی یاگریف fingerboard) )  نا مناسب  صدا دهی و نوازندگی را مشکل می کند  .

 تنظیم این موارد تقریباً ساده می باشد ولی در بعضی موارد از هزینه خود ویلن بیشتر می شود و در نهایت هم، این ویولن همان قیمت اولیه را دارد .  سازهای  زهی  یک سری سیستم  به هم  پیوسته می باشند که برای صدا دهی خوب هر کدام وابسته

به دیگری می باشد.مواردی که در صدا دهی خوب تاثیر دارند عبارتند از:

گوشیها  ( pegs)  –  زاویه دسته  ( neck angle )  – 

 گریف  ( finger board ) - خرک ( bridge ) - 

 پل  ( (soundpost  و در نهایت سیم گیر ( tailpiece ) .

گوشیها (PEGS  )

شما نمی توانید با ساز خود نوازندگی کنید تا زمانی که آن را کوک نکنید . گوشی در محلی قرارمی گیرد که دارای اصطحکاک باشد پس باید سوراخهای روی سرپنجه ویولن یا محفظه گوشی دارای اندازه مناسبی باشد تا گوشی در آن ثابت و حرکتی چرخشی آن به راحتی انجام شود و دراثر فشار بر روی سیم در هنگام نوازندگی ، چرخشی نداشته باشد . علاوه بر این گوشیها بایدازچوب مناسبی ساخته شده باشند . چوبهای سنتی که برای ساخت گوشی استفاده می شده عبارتند از

  آبنوس  ( ebony )  –   شمشاد  (boxwood  )   یا چوب  اقاقیا   ( rosewood ) .

 اما امروزه  چوبهای سخت کو هستانی  خوش رنگ و باکیفیت مانند چوب  ماهون آمریکایی  ( mahogany ) نیز در ساخت گوشی دیده می شود . چوبهای رنگ شده معمولاً در سازهای ارزان استفاده شده است که این گوشیها معمولاً دارای اصطحکاک لازم نمی باشند و اکثر آنها به راحتی می شکنند .انتهای گوشی باید با محفظه گوشی تراز باشد و همچنین باید در حدود 10 میلیمتراز محفظه گوشی تا محل دستی گوشی فاصله وجود داشته باشد .  نگاهی  به داخل محفظه  گوشی

 بیندازید هر سیم نباید با گوشی سیمهای دیگر تماس داشته باشد مثلاً سیم لا نباید با گوشی سیم  می و  ر تماسی داشته باشد که این عیب صدا دهی خوب را دچار مشکل می کند .ثابت نبودن گوشی در محفظه خود و تعویض مکرر گوشی باعث گشاد شدن حفره در محفظه می شود که در نهایت  این حفره ها باید با استرهای برنجی یا فلزی پر شوند و دوباره حفره برای گوشی ایجاد شود.

زاویه دسته یا گردن ( NECK ANGLE )

  متناوباً نوازندگان ویولن سازشان را می آورند و می گویند که خرک سازشان باید پائین تر بیاید چون فاصله بین گریف و سیمها زیاد می باشد  .  به ندرت پیش می آید که مشکل با خرک باشد ودر اکثر مواقع مشکل با زاویه دسته است . دسته ویولن ممکن است درجای خودش به درستی قرار نگرفته باشدولی با تغییر رطوبت و همچنین انبساط چوب بعد از ساخت نیز ممکن است این زاویه بهم بخورد . همانطور که در تصویر نشان داده شده است فاصله عمودی بین سطح ویولن یعنی همان جایی که خرک واقع شده است تا لبه بالایی گریف یا دسته برای ویولن های 4/4 باید در حدود 27 میلیمتر باشد و دربعضی از سازها که سطح قوس دار تری دارند مقدار خیلی کم، کمتر می باشد  . اگر این ارتفاع  کم باشد صدای ساز ضعیف می شود  و همچنین اگر زیاد باشد و ارتفاع خرک را  افزایش بدهیم  فشارزیادی بر روی سطح ویولن وارد می شود و باعث خفه شدن صدا می شود  .  بهترین راه  برای برطرف کردن این مشکل این است که دسته را دوباره جا بزنیم .

هیچ وقت به کسی اجازه ندهید که فاصله ایی بین گریف و دسته با گذاشتن لایه ایی ایجاد کند مگراینکه دسته خیلی نازک باشد .

گریف ( FINGERBOARD )

تنها چوب مناسب برای گریف چوب آبنوس می باشد . چوبهای رنگ شده یا با روکش پلاستیک کارایی ندارند بخاطر اینکه زود کثیف و لایه رویی آنها به زودی کنده

می شود . چوب اقاقیا نیز در مواردی مورد استفاده قرار می گیرد ولی برای ویولن با کیفیت خوب فقط چوب آبنوس استفاده می شود . اگر ما خط کشی را بر روی گریف قرار بدهیم افتادگی در اطراف گریف را می بینیم که این افتادگی در زیر سیم سل به اندازه 1 میلیمتر بیشتر از سیم می است و در زیر سیم  می  این افتادگی کمتر است  .  اگر این افتادگی موجود نباشد ساز صدای وزوز می دهد و اگر این شیب یا

 افتادگی بیش از حد باشد باید فشار زیادی را بر روی  سیم ایجاد کنیم که باعث خفگی در صدای ساز می شود و همچنین باعث اذیت انگشتان می شود . 

 شیطانک یا گره انتهایی گریف باید به اندازه کافی بلند باشد تا سیمها به درستی بر روی گریف قرار بگیرند و همچنین قسمت پشت شیطانک باید دارای انحناء باشد تا سیمها بدون شکستگی به داخل محفظه گوشی وارد شوند .

 شما ممکن است شیارهایی را در زیر سیمها بر روی گریف ساز خود ببینید . حتی بهترین آبنوسها باید بعد از مدتی پاک شوند و در بعضی مواقع باید رنگ کاری شوند و بعد از چند بار رنگ کاری باید تعویض شوند .

خرک ( BRIDGE )

خرک ارتعاشات سیمها را به بدنه ساز منتقل میکند و اثر فاحشی بر روی صدا دهی ساز دارد . خرک از چوب افرا ساخته می شود و هر چه این چوب قدیمی تر باشد دارای کیفیت بیشتر است . هرگاه بر روی خرک رگه های بیشتر و پر رنگ تری را مشاهده کردیم نشانه مرغوبیت چوب خرک است . فضاهای خالی بستگی به کارخانه سازنده دارد که کیفیت خرک را افزایش میدهد،  کارخانه هایی مانند Aubert  و Despieu در فرانسه . پایه های خرک باید کاملاً بر روی صفحه قرار بگیرند به صورتی که هیچ گونه فضایی بین آنه وجود نداشته باشد ( شکل 1-1)  . ارتفاع خرک باید به صورتی باشد که فاصله استاندارد بین سیم و گریف رعایت شود . برای ویولن 4/4

فاصله عمودی سیم سل از گریف برابر 5.5 میلیمتر و سیم می 3.5 میلیمتر می باشد .

                                                                                                                                                                             شکل 1-1                                                 شکل 2-1

اگر در امتداد سیمها و موازی با گریف به ساز نگاه کنیم ارتفاع خرک در زیر سیم می کمتر از سیم سل می باشد (شکل 2-1) . این نوع تنظیم باعث می شود که در هنگام تغیر سیم بوسیله آرشه ، آرشه برخوردی با دیگر سیمها نداشته باشد . بعضی از نوازندگان شیب کمتری را برای خرک ساز خود بخاطر راحتی در نواختن چند سیم با یکدیگر درخواست می کنند. ارتفاع خرک از صفحه روی ویولن به حالت استاندارد در بلند ترین نقطه  33 میلیمتر می باشد  . در حدود 3/1 سیم باید در روی

خرک قرار بگیرد و برای جلوگیری از بریده شدن خرک توسط سیم می ، باید در زیر آن پوسته ایی را قرار دهیم البته از جنس آبنوس نباشد  ( معمولاً سیمها پوسته های لاستیکی را با خود دارا می باشند که کاملاً مناسب هستند ) . تنظیم کنندگان حرفه ایی باید برای بهبود صدا ،  خرک را کاملاً پرداخت کنند و کلفتی یا نازکی و فضاهای خالی را تنظیم کنند .

پل  ( ( SOUNDPOST 

پل به عنوان یک جستجوگر در ویولن می باشد . صفحه بالایی و پائینی را به متصل می کند امواج را منتقل می کند . محل پل خیلی حساس می باشد . یک سازنده حرفه ایی ویولن می تواند پل را به صورتی دقیق تنظیم نماید که صدای بهتری از ساز به گوش برسد .حرکت نادرست پل می تواند باعث ایجاد آسیهایی به ساز شود . محل پل در زیر سیم می ، در حدود  3  تا  5  میلیمتر پشت خرک می باشد .اگر فاصله پل تا سوراخ F   شکل  سمت راست خیلی بلشد باعث افت فرکانس می شود . اما از همه مهمتر  ، صفحه بالایی که از جنس کاج می باشد ممکن است مورد آسیب

 قرار بگیرد بخاطر اینکه هیچ گونه محافظی در زیر خرک در نقطه تنش حداکثر قرار نگرفته است .

 بعضی از سازندگان از پلهای خشک و محکم استفاده می کنند . متاسفانه با تغییر درجه حرارت هوا و رطوبت ممکن است پلها ترک بردارند که باعث خساراتی به ساز می شود .  بعضی از سازها نیاز به تنظیم مکرر پل دارند مانند سازهای قدیمی و یا سازهای با قوس زیاد . دیگر سازها نیاز به توجه کمتری دارند . توجه به تنظیم پل به این خاطر است که با تغییر شرایط آب و هوایی ممکن است تنظیم پل به هم بریزد . پس پل را در محل زندگی خود و بوسیله فردی که به آن اطمینان دارید تنظیم  کنید .       

سیم گیر ( TAILPIECE AND TAILGUT  )     

این موضوع که چیزهای پشت خرک نیز در صدا دهی ویولن تاثیر دارد خیلی شگفت انگیز است .سیم گیر و محل آن خیلی مهم می باشد . طول سیم از خرک تا سیم گیر در زمانی که سیم به سیم گیر متصل شده باشد برابر 55 میلیمتر در ویولن 4/4 می باشد  .اگر از تیونر برای بهتر کوک کردن استفاده کنیم این طولها کمترمی شود . تیونرها باعث افزایش وزن سیم گیر می شوند اگر شما به تیونر نیاز دارید بهتر است از سیم گیرهایی استفاده کند که با تیونر طراحی شده اند مانند Wittner Ultra  

   Pusch و یا  یا سیم گیر زیبا و گران Bois Du Harmonie  . وزن مشخصی برای سیم گیرها تعریف نشده است ولی بیشتر سازها با سیم گیرهای سبک  صدا دهی بهتری دارند .

منبع